Camiñando por o noso país galego, atopamos lugares dunha incrible beleza. Pequenas praias agochadas nas rias cunha fina area que acariña o visitante. Fermosos bosques a caron dos nosos rios que namoran a vista, tantas é tantas cousas que Galicia nos ofrece é das que tan orgullosos nos sentimos os seus fillos.

Aquí, nesto que eu chamo <o noso recuncho> no centro do macizo Ourensan, tamen disfrutamos de lugares dunha excepcional beleza, que agarda o camiñante pra se mostrar con todo o seu esplendor é que convida a soñar.

Camiñar a carón de calquera destes regatos de alta montaña, cos seus bosques de avelaíñas, de enormes bidueiros, salgueiros, carballos.. augas transparentes, é de súpeto, atoparse de fronte cun vello muíño de auga que evoca outros tempos, que trae a mente do camiñante un mundo difernte, que clama a berros o seu dereito a non ser esquecido porque sabe por experiencia, que se pode vivir doutro xeito, ca natureza.

Tanto te relaxa o son da auga cantareira, como sentes a euforia, cando despois dunha camiñata chegas a un cumio, é contemplas a longa e fermosa paisaxe das terras altas galegas o tempo que sentes o pracer da liberdade conseguida co teu esforzo, unha paisaxe que tamen che pertence, porque todos somos fillos da terra é a beleza non ten dono.