CAMBIOU A VIDA

Hai cambios nos últimos anos que superan calquera pronóstico optimista. Entre eles os que atañen os animais de compañía. Cando vexo clínicas veterinarias atendendo doenzas de mascotas como son os -hamster- as tartarugas- alegrome de que o máximo depredador fora adquirindo a suficiente sensibilidade como pra sentir as doenzas dos nosos compañeiros de viaxe.

¿Pasamonos? ¡pode ser! Poucas veces conseguimos situarnos na virtude do centro.¡Pode que as perruquerías caninas sexan unha extrabagancia mais das moitas que temos, pero inda así, é preferible esto o sadismo de fai uns anos.

Máis de unha vez teño soñado con este caso que vou contar. Anos sesenta, Cistierna, pobo industríal da província de León. Unha noite que ía facer un mandado, metinme nun camiño que non coñecía e sentín movemento e ruído, asustado volvín a casa contando o meu achazo. Un xove chamado Román que vivia con nos ofreceuse a acompañarme. Era unha morea de sacos fedentos o que atopamos, solo un se movía, os demais parecían descansar. Contoume o meu compañeiro que era alí onde a xente levava os animais que non quería pra que morreran e non andiveran soltos no pobo.

O saco que bulía e que inda hoxe me produce pesadelos, eran varios gatos esperando o momento de morrer de fame e desesperación porque a alguén lle estorbaban e decidíu condenalos naquel cimiterio de animais.

servido por queixa 4 comentarios compártelo