estamos tristes
Hoxe non é un día calquera, moitas personas estan sofrindo a morte dos que querian. Vidas rotas, sofrimento, deseperación. Todo cambia nun minuto, onde habia ledicia por unha viaxe esperada, so queda dor.
Nestes momentos, as palabras tórnanse en silencio, nada queda que dicir ante unha traxedia que non sexa sentirse máis unido a tódalas personas que sofren, pode que sexa a dor compartida a que máis nos une. De nada serve o lamento, pero sentía gana de dicilo.
É en momentos coma estes cando se vota de menos a man dun deus todopoderoso. O dos cristíans está durmindo, os demais, pode que nin existan.
...son eu... dijo
..lembro o día que cheguei a Barajas nun avión siciliano vello e claustrofico, que bulia demais, e o segura que me sentin o meterme nun de Spanair rumbo á casa.... e hoxe ademais de triste, sintome insegura, desprotexida e a merced dos acontecementos da vida que non se poden prever nin controlar....
"carpe diem" dixo o filosofo, fagamolo dende hoxe porque mañan non existe
21 Agosto 2008 | 11:02 AM