ó senso da vida

Nada é estable inmutable nen fixo. O que hoxe e obxecto de desexo por o que se pode desencadear unha guerra, mañá pode ser despreciado por todos, sen valor aparente pra ninguén.

¡Como buscar un sentido a vida se non o ten! Se o vento que agora zoa do nordés mañá pode ser frio do norte e pasado quente do sur. ¡Onde nos podemos agarrar!

Tanto podemos mudar, que nin tan sequera nos coñeceríamos nos se miráramos cara atras.

Máis de corenta mulleres mortas na mitade do ano, de idades comprendidas dende os seseta é máis, ata os vinte ou menos. ¿Ten algunha explicación? Eu non lle dou atopado máis sentido que ó cambiante mundo no que vivimos e nos arrastra canda el , nos cambia e nos manexa, nos manipula como se de monecos se tratára ata perder o norte que foi o noso guia.

Homes que matan as súas parellas despois de vivir xuntos corenta anos é máis. Nais que abandonan os fillos porque pensan ter atopado o amor da súa vida é que un día pode ser a próxima victima. Pais que abandoan familia, traballo e canto tiñan por a muller dos seús sonos é unha víctima máis.

Todos nos podemos trabucar porque todos intentamos parecer mellor do que éramos pra conseguir o que queríamos. Pero nada pode xustificar a morte dunha persoa, a mesma que un dia idealizamos ata convertela nun semi deus e por a que daríamos a vida. Que mo explique quen o tenda....

servido por queixa 3 comentarios compártelo