NON O ENTENDO
Case setenta anos despois da traxedia vivida no noso país a causa dunha guerra- absusda como toda-las guerras- .Aínda se sente a intransixencia de defensores e detractores dunha -causa- que soamente deixou inxustizas é medos, odio e dor nos dous bandos.
Mozos rebosantes de saúde que houberon de ofrendar as súas vidas sen saber de que ía a cousa.
Só os causantes mais os seus achegados facían contas das prebendas a repartir, e sabían realmente o alcance do xogo que se estaba a librar. Entre estes actores, atopábase a Santa nai Igrexa católica esperando sacar abundante tallada sen importarlle demasiado o custo, a cambio dunha bendición que lle resultaba gratis. Gañaron e souberon recoller as ganancias sen reparar na sangue que houberon perder os peóns do seu macabro xogo.
Pódese pensar de moitas maneiras, ata se pode dicir que foi unha loita no nome de Deus- inda que eu non crea que Deus precise defensores. Morreron mozos dun e doutro lado. Neses penso eu.Neses que vestiron unha camisa azul pra conseguir traballo nun aserradeiro onde o dono sabía de bandos. Nos que foron movilizados a forza- que foron case que todos- deixando os pais vellos chorando e unha colleita perdida, unha noiva que os quería é unha familia desfeita.
Nos que houberon de abandonar o seu lugar por medo a represión duns gañadores que se tornaron xuíces sen compasión, requisando o que os veciños diexaban, ca bendición de Deus.
Hoxe, cando os herdeiros daqueles mozos que morreron sen saber a causa queren atopar os hosos dos seus e alguén se sente agraviado, NON O ENTENDO.
1971 dijo
moita xente e parva.
14 Septiembre 2008 | 08:38 PM