BALANCE DUN ANO
Ó remate dun ano, é momento de facer balance, de mesturar o bo co malo, o esforzo co lecer, as ilusións cas desilusións, é mirar a que lado se move a balanza da historia, de saber cara qué lugar camiñamos. Comezamos o ano dous mil oito inmersos nunha campaña electoral que parecía non ter fin, ata que o día nove de marzo gañou novamente o PSOE. Segundo mandato de Zapatero, crise no PP, loita entre Aguirre é Gallardón, é nacemento da nena de Rajoy, xunto con nova estratexia na política do país co abandono da ala dura do PP. Punto a favor. Tamén foi outro punto a favor a remodelación de Zaragoza, a exposición no seu conxunto, é os éxitos en fútbol, en tenis é as medallas olímpicas en Pekín, a liberación de tres secuestrados por a guerrilla colombiana sendo a señora Betancourt a portavoz de tódolos que quedan retidos. En setembro, ponse en funcionamento o acelerador de partículas mais grande do mundo, moreas de ilusións que ó pouco, quedan ensombrecidas por a primeira avaría. Zapatazo a buhs en Iraq, que particularmente contabilizo como positivo porque representa o zapatazo de moitos habitantes do planeta. É van oito puntos a favor dun ano que rematou ca seca do país concedéndolle o noveno punto.
Vexamos agora os menos positivos. En primeiro lugar,no noso país, o accidente de Spanair en Barajas que deixou demasiada xente de loito é conmocionou a todos. En segundo, porei a elección do noso paisano Rouco como presidente da conferencia episcopal, como unha mala noticia pa tranquilidade de case todos, que xunto ca vitoria de Verlusconi, representa a intransixencia mais absurda. É de cara o mundo, mais desastres que vitorias. O ciclón Narguis que asolou Birmania deixando moreas de mortos é arrasando pobos enteiros, o atentado islamista na India, é sobre todo, a crise económica que fai subir o prezo do petróleo ata os cento corenta Euros. Considerarei a morte de soldados en Afganistán é Iraq como danos colaterais, é pararei de contar desastres deixando en seis os puntos negativos, é así, inclinar a balanza do lado das ilusións, porque hoxe é, o primeiro día do ano é non quero estragarlle a ninguén o comezo.
Que este ano que comeza sexa mellor co pasado, é o meu desexo pra tódolos habitantes deste planeta azul.
a todos aquellos... dijo
A los egoístas, analfabetos sentimentales, que como la sanguijuela dicen: ¡Dame, dame!, y nunca se sacian de recibir ni saben decir ¡basta!..
A los ricachos, cuya pobreza de espíritu resulta mil veces más escandalosa que el cúmulo de bienes que atesoran...
A los pobretones, que piensan que por tener poco son más virtuosos y que serían menos codiciosos si poseyeran más...
A los religiosos, que dicen y no hacen, predican pero no dan trigo, enseñan a otros y no se enseñan a sí mismos...
A los ateos, que son más listos que Dios y, a poco que puedan, reeditarán el mundo, sin erratas ni defectos, aunque con sus renglones rectos todo lo escriban torcido...
A los socialistas de todos los partidos, que quieren redistribuir las riquezas de los demás, mientras ellos se labran su pequeña fortunita...
A los revolucionarios de boquilla, que pretenden crear un hombre nuevo y regenerar el mundo, aun cuando desconocen cómo podrían renovarse ellos mismos...
A los filosofastros, amantes fugaces de un conocimiento sin sustancia, cuya única certeza es, al parecer, que nada es cierto...
A los bocazas impertinentes y a los discutidores impenitentes, siempre prestos a decir algo antes de que tengan algo que decir...
A los enamoriscados, que aman la belleza en otro y exigen ser amados aunque sean feos...
A todos aquellos, en fin, que se espantan de otros porque no se ven a sí mismos...
1 Enero 2009 | 02:22 PM