Publicidad:
La Coctelera

ALGUNHAS COUSAS MIÑAS

EN CADA NOITE DE TORMENTA LATE UN FERMOSO AMENCER

30 Enero 2009

a esperanza

 

Cando nada queda, cando todo o querido nos abandona e a soidade se apodera dos  rescaldos dunha vida, só a esperanza mantén ese remol que nos axuda a desexar un novo día. É a esperanza o bálsamo que alonga a vida de tantas persoas pas que  mañá, é o futuro.

É a desesperanza,  a que nos empurra a rematar ca vida cando é chegado o límite, esa liña que separa o vivir do estar vivo, do sobrevivir nas infrahumanas condición as que nos pode levar a miseria, a mala sorte ou a historia que as veces nos controla.

Escoitei un día unha testemuña que explicaba moi ben o que quero dicir. Era en Alemaña, nun dos campos chamados da morte, onde este home que falaba, xunto con moitos mais, purgaba o pecado de haber nacido xudeu: traballabamos- dicía: tódalas horas de luz facendo buracos é volvéndoos a tapar, e só tiñamos unha comida diaria composta dunha sopa onde case todo era auga, morrían cada día compañeiros por falta de alimento. O único que tiñamos pa agarrarnos á vida, era a esperanza de ver amañecer, cada día era un logro ó que nos agarrábamos esperando contar un mais.

Duro relato o seu, pero cheo de realidade. Dí o refraneiro que, mentres hai vida hai esperanza, eu enténdoo o revés, mentres hai esperanza hai vida. Só cando se vai a esperanza remata o que chamamos vida.

 Que nunca nos abandone a esperanza é o meu desexo a tanto conxénere que perde o seu traballo nestes días, que sente a pesada desilusión que tamén coñezo. Hoxe  escoitei unha de tantas historias que nos fan pensar é nos encollen o espírito. Unha familia de cinco membros que non vendo saída pa pagar a hipoteca despois de quedar sen traballo,decidiron quitarse a vida .  Esta é a outra cara da  moeda, mentres que un mantivo a esperanza en condicións límite é cumpriu os oitenta anos, outros con menos problema pa vivir, deciden rachar o fío porque a esperanza os abandonou.

Fagamos noso o proverbio que sempre llo apoñemos a Cunfurcio- eu fágoo- e que di: se o problema ten solución, non é problema, sen non a ten,  pa que preocuparse..

 

servido por queixa 7 comentarios compártelo

7 comentarios · Escribe aquí tu comentario

Egidia

Egidia dijo

Buf... La historia que cuentas de quienes trabajaban de sol a sol sin comer a penas nada... Pues es dura, pero Sobrevivió, nosotros estamos demasiado aseñorados, y supongo que la crisis nos irá ahogando poco a poco, eso si, yo de camarero no quiero trabajar, y yo limpiando portales tampoco, nada mira mejor me suicido porque no aguanto mas... Vengaaaaaa, si tenemos ganas de vivir, ahora intentemos SOBREVIVIR, que ya vendrán tiempo mejores, ¿no crees?.

Millones de personas intentan sobrevivir en esta jungla que es el mundo, y nosotros ante el mas mínimo escalón, ¡huimos!, cuan cobardes podemos llegar a ser...

Hala ya me he desahogado.

saludoS

30 Enero 2009 | 01:26 PM

queixa

queixa dijo

Y dijo el sabio, para desahogarse, emos de estar ahogados, aún no ha llegado esa hora, aún no emos tocado fondo, y cuando llegue ese momento- que no llegará- pensemos en positivo, pensemos que emos tenido suerte llegando al fondo, porque ya non podemos empeorar.
Gracias por ese comentario. un agarimoso saúdo.

30 Enero 2009 | 03:34 PM

queixa

queixa dijo

A, lo de fregar portales tampoco está tan mal. lo peor de este trabajo es que cuando terminas de fregar el portal, justo en ese momento, tiene que salir la vecina del tercero. que le vamos hacer.

30 Enero 2009 | 03:38 PM

egidia

egidia dijo

Era un decir, porque telita con nosotros, que estamos malacostumbraos!

Esa otra mucha queja que si no hay dinero, que es una gran crisis... Y luego vas a los centros colerciales y está todo lleno de gente comprando sin parar... Este año con el tema crisis no se ha escuchado nada de la cuesta de enero tan sonada otros años. jajaja...

un abrazo

30 Enero 2009 | 04:07 PM

queixa

queixa dijo

Cierto, nuestro peor problema es que siempre tenemos que compararnos con otros, y casi siempre lo hacemos con los que tienen mas, ¡que felices nos sentiríamos comparándonos con el pueblo palestino,con la gente de Uganda, Sahára o Moscú. pertenecemos al mundo rico, al mundo donde las áreas comerciales se llenan de gente que puede gastar en cosas innecesárias.
Sabemos que la felicidad consiste en gozar de lo que tenemos sin mirar lo que tienen los demas, seamos felices.
un abrazo.

30 Enero 2009 | 04:25 PM

Egidia

Egidia dijo

pero lo peor es que con todo esto que tenemos muchos no logramos ser felices...
Mira lo que he encontrado, este video tiene tiempo, y si las cosas han cambiado, pero para mal.

Somos tan egoistas... y nada nos sirve, queremos mas y mas...

http://es.youtube.com/watch?v=DLV6jaZFLro

:)

30 Enero 2009 | 04:35 PM

queixa

queixa dijo

Gracias por el vídeo, tines toda la razón. Ojalá que aprendamos de nuestros errores y sepamos disfrutar de lo que tenemos.

31 Enero 2009 | 11:35 AM

Escribe tu comentario


Sobre mí

Avatar de queixa

ALGUNHAS COUSAS MIÑAS

ver perfil »
contacto »

Buscar

suscríbete

Selecciona el agregador que utilices para suscribirte a este blog (también puedes obtener la URL de los feeds):

¿Qué es esto?

Crea tu blog gratis en La Coctelera