á avaricia

Dúas cousas non puideron facer os deuses do Olimpo nin os seus descendentes mais espaviados, unha costa arriba sen outra consta abaixo, nin encher o oco da avaricia humana. Dise que é a tumba o buraco mais fondo que existe porque ninguén saíu del, certamente é fondo, pero moito mais fondo me parece o da avaricia, porque crece á medida que vai adquirindo riquezas, poder ou fama.

Non ten fin a humana avaricia, e digo humana avaricia porque é intrínseca á raza humana, está ligada a nosa forma de ser. E é culpable en parte da nosa infelicidade, os que son presos das súas redes non atopan xamais a paz nin a tranquilidade de espírito. Causante é de  ruptura de amizades que parecían  inamovibles, de problemas veciñais, de guerras e ata se di que do primeiro homicidio da historia da humanidade.

Non coñezo o contido da sinatura que tanta polémica ten levantado, a da educación pra cidadanía, pero creo que sería moi necesaria unha sinatura dirixida á erradicación de esta é outras enfermidades ou malas ensinanzas que a economía de consumo non inculcou é que tan arraigada está na sociedade.

servido por queixa 2 comentarios compártelo