Con qué forza nos agarramos a vida cando de sobrevivir se trata. En tódalas especies vivas, o sentido da supervivencia é o mais desenrolado. ¡con qué forza se agarra á vida este vexetal! Así nos agarramos os humanos- pensaba eu vendo esta escena-  non só a vida, tamén o poder, as ideas, a fama conseguida, o status é ata  ó mais alá pa seguir sendo.

Calquera cousa é boa pa se agarrar. Vendo a campaña dos aspirantes a representar ó pobo galego, tamén me asalta esta idea. Todos ofrecen o que faga falta pa non deixar - o asento uns- e pa conseguilo outros. Todos saben como arranxar os problemas en terra mar é aire antes de chegar o poder, unha vez conseguido, parece que se esquecen de como se fai é pasa  como na canción- sempre andas dicindo po ano que ben, é chega outro ano é pasa tamén.

Ata o que parecía fai pouco o mellor goberno pa Galicia, deixa de selo durante uns días, marchando cada quen por camiños distintos é facendo a loita a tres, unha vez pasada a febre é chegando a calma, novamente nos recomporemos do mellor xeito pra seguir sendo o mellor goberno posible, aquel que ademais de facer o que pode, varre as sobrantes cara ó seu lado pa situarse mellor no lugar de saída, é  dentro de catro anos conseguir o mellor posto, pero sempre aferrados o bastón de mando a ser posible.