O INFINITO
O mar, elemento grandioso e libre que parece moverse sen ataduras de ninguén, que vai e ven ó seu libre albedrío, impasible ante as coitas dos febles humanos.
Tamén el atopa obstáculos, pequenos inconvenientes que o fan deter é xirar. Brúa de xenreira ante o impedimento dos pequenos cantís manifestando así a súa contrariedade.
¡Quen non quixera ser mar e gozar da liberdade sen límites¡ perdernos no horizonte dos sonos irrealizables. Pero, ata o poderoso mar está suxeito ás forzas externas que o manexan, que delimitan a súa liberdade.
¡Quen non topará no camiño ese cantil que nos impida realizar os nosos sonos! ¡quen non perderá moito a cambio de algo!
Camiño nos meus sonos sen ataduras sobre as augas calmas do mar, percorro a inmensidade do océano cun só pensamento, atopar o camiño dos plácidos sonos e gozar da infinita calma.

El mar es inmenso y precioso, no hay palabras, pero su falta de límites y fronteras me desasosiega y me pone nerviosa, yo necesito unos limites, máximas ó principios para vivir me da miedo quien no los tiene.
por eso hay deferencias MARÍA, cada quen vemos o mundo a nosa maneira, o medo é outra cousa, é os principios tamen, demasiadas cousas de min te poñen nerviosa MARÍA, será por eso que te crees con dereito a mandarme pasear, a facer calceta, a apearme desta vida.
¿sabes? temos que ir aprendendo a -po-lo menos- deixar ós demais ese espacio que nos non sabemos utilizar, penso eu.
apertas.
Si , verdadeiramente cada un de nós maniféstase como ese misterioso e tan atractivo descoñecido. Unhas veces furioso, bravo,arrogante, e outras atopamos a cala onde refuxiarnos, e a máis placenteira calma." Unha vez alguén me dixo que para reter a alguén ao seu lado non había nada mellor como deixalo fuxir. ¿será porque un dos bens máis preciados que pousimos é a nosa libertade?, así que sexamos mar, sexamos ( dentro do que se pode ser).................. Libres!. Un saudiño.
Gracias por ese fermoso comentario Violeta, nada mais libre que ese fermoso e bravo mar.
Saúdos
Aínda non chegou o momento...sigamos tendo pesadelos e disfrutando da nosa tempestade. Poñamos algo de pasión nas nosas vidas, non hai excusas soamente ter gañas de seguir patalexando.
Bicos
Tes razón LAGUNTSA no de -disfrutar da nosa tempestade- cada quen ten a súa intrasferible tempestade e ten que vivir con ela, hoxe teño duas, a miña mais a que está zoando fora, ¡non sei cal e peor!a de fora é de neve e vento, a miña está tranquila.
Moitos bicos
como dixo o gran groucho marx "señora: estos son mis principios, si no le gustan ....... tengo otros"
Correto ALGUEN, e pro que non queira caldo, sete cuncas. Nevou todo o día e fixo vento de carallo, levo todo o día sen saír da casa, tou aburrido e nótase nos comentarios ¡que queres que lle faga!
Moreas de bicos pos dous.
Perdoame, por ser tan franca, pero yo soy así cuando hablo, por eso hablo poco.
No hay rencor MARÍA, pero hay veces en que es mejor pensárselo dos veces, gracia por tus comentario. un abrazo
El mar es una de las cosas que mas me inspira en esta vida, una de las cosas que mas me relaja (incluso cuando esta enfurecida y muestra su cara mas fría). Tengo aquí en Internet una galería de fotos, y la mayor parte de ellas, como no, son del mar. Me gusta tanto todos los secretos que esconde, tanto si esta en reposo como si no.
Un saludo
Estase pondo un pouco pesado este inverno coas nevaradas!! Cando non poidas sair da casa podes percorrer o mundo co programa gogle earph.
Probao, verás que pasada....
Bicos
Vamos es increible lo radical y poco abierto que eres a las opiniones de los demás, y lo peor es que te crees super democratico, super liberal, super...., y realmente eres un fa..., retiro el perdoame.
Hola PAULA, tambien a mi me fascina el mar, en mi caso será que vivo alejado de el, no lo se, ¡es tan fuerte cuando se enfada!
apertas.
Xa teño provado LAGUNTSA, pero vai tan lento que rematei por quitalo,
hoxe temos un día guapo, de primavera.
Bicos
MARIA, comprendo cuando dices que tienes pocos amigos y me gustaría hacerte una pregunta personal ¿te entiendes con tigo? lástima que retires una de las pocas palabras de tu repertório que merecen la pena.
No me conoces, nada sabes de mi y te atreves a llamarme facha segura de lo que dices. ¡Piénsalo! te ayudará a sobrellevarte.
Un abrazo
lO DE FACHA LO HAS DICHO TU YO ESTABA PENSADOEN FACILON, FASCINANTE, FAMOSO,
EN FIN EL QUE SE PICA AJOS CO......
Por cierto no tengo ningun interes en conocerte, pero de que vas porque me entretenga leyendo tu blog, eso no quiere decir nada, bueno si eres vanidoso soberbio, y egoista, porque tú nunca comentas otros blogs... adeus
* Creo que el precio del éxito es trabajo duro.