e non pasa nada

Cantas barbaridades e cantas marabillas podemos facer- pensaba eu- escoitando a noticia dun neno curado cas células dun irmán.

Gastamos moreas de enerxía e cartos en salvar a vida dun neno que nace cun síndrome raro, e deixamos morrer de fame a miles de nenos que poderían ser salvados ca metade desta enerxía. E sentímonos ben.

Facemos a gran declaración do dereito dos nenos, e disparamos un tanque contra unha escola. E non pasa nada.

 Defendemos o dereito a vivenda, o traballo, a vida, e fabricamos armas capaces de levar sufrimento, destrución e morte. E tan tranquilos.

Por rescatar a un soldado prisioneiro en mans dos palestinos, mataron tres mil persoas sen conseguilo. E non pasa nada.

 ¿Tivemos realmente algunha vez a idea decidida de rematar cas inxustizas neste mundo? Penso que non, porque contra do que nos ensinan e creamos, seguimos arrastrando a idea de <salvemos ós nosos>É pidamos pra todos esperando que alguén o faga.

servido por queixa 2 comentarios compártelo