Que febles resultan as palabras cando se pretende impoñer filosofías baseadas en crenzas, en verdades que son fundadas na fe. Lendo un artigo que pretendía desmentir unha afirmación de Fernando Sabatér, prognosticando a desaparición de tódalas relixións cando o pensamento lóxico se estendera a todo o mundo.

Dicía este defensor da fe, que Xesús de Nazaré feito deus, se presentara á humanidade pra que non houbera dúbida dun reino ó que estábamos chamados. Que por iso ó apóstolo Pedro dixera unha verdade indiscutible: señor, solo en ti hai vida eterna:

Non sei eu se dixo ou non tal palabra, se existiu de verdade ou que crase de persoeiros eran estes, o que si é seguro, que dende o momento da súa morte, no caso de existiren, desapareceron da nosa vida e xamais reapareceron.

 Se un deus, chámese como queira, levado do amor sobrante, fixo un universo pra disfrute da raza humana que creou ó seu parecido,  a pouco que a lóxica se achegue a nos, que pensemos con este entendemento que el nos deu, aparece a dúbida razoable de tantos e tantos peros pra que nesta humanidade se poida  albiscar un chisco de divindade.   

Moreas de mulleres mortas ás mans do <creado á súa imaxe> a mellor obra de deus chea de xenreira, de desprezo á mesma natureza que tamén é creación divina. Creación planificada por o todopoderoso, feita a propósito para o noso gozo onde as tres cuartas partes son de auga salgada, unha parte é deserto ermo, e o resto, repartido entre un norte e un sur xeados, onde atopamos toda crase de climas, dende o frío intenso, ó calor insoportable. E no resto, volcáns, tornados, secas  e inundacións que traen fame, miserias e enfermidades, impotencia e desolación. E todo isto nas mans dos seus apóstolos aos que dixo: o que atedes na terra, será atado no ceo:

Sigo esperando a resposta lóxica que me dea unha razón lóxica de todo este caos. Se alguén que pase por aquí me pode axudar con palabras que  eu entenda quedaréille  agradecido, poque no fondo, a todos nos gustaría que houbese  ese ceo, ese pai celestial que asegurase o alimento diario en tódolos pobos da terra.