pobos encantados
Esta reflexión, está baseada no comentario que unha amiga fixo no meu blog, e que ten mais razón que un santo cando di, que nada ten que ver as familias reales, coas familias reais.
As primeiras, as que ten algo que ver ca realeza, sexa en primeiro ou decimo- quinto lugar na liña sucesoria, ten asegurado un lugar de privilexio na sociedade sen importar o momento económico que esta atravese. Falan de recortar gastos -o que quere dicir- que malgastaban os nosos diñeiros antes da crise- ¡eu penso que antes e despois!
As outras- que somos a maioría- adaptámonos ás circunstancias que rexen no estamento ó que pertencemos, e deixamos que os do andar superior nos mintan- unha e outra vez- sen conseguir enganarnos.
Méntennos, cando se achegan unhas eleccións, cando se tiran as culpas entre eles esperando que o eco chegue a nos, cando se inventan postos á medida da cantidade de amigos á empregar, ou cando se votan a culpa da mala xestión. E digo - sen enganarnos- porque todos sabemos de que vai a -movida, sabemos, que como dicía o vello redran : cambiarás de muiñeiro,pero non de ladrón.
¡Hai unha cousa en toda esta trama, que non logro comprender! Se temos dezasete presidentes autonómicos neste país, con moreas de conselleiros, directores xerais e mandos intermedios, porqué cando hai algo que non funciona ou funciona mal -caso do paro- vótanse as culpas ó goberno central? Que medidas toman os nosos gobernos autónomos en favor dos que axudamos a que estean aí?
Agora que estamos de vacacións, pode ser o momento de pararse a pensar, de poñernos de acordo os do andar inferior e dicir -basta- o que queira peixe, que molle o cu- daremos o noso voto, ó que mais pague por el ¡total vannos mentir!
Vaia!!! Vexo que tanta festa non é boa para a neurona... sorpréndeme que caias no discurso simplón de todos son iguais, estou contigo en que todos nos tocan os collóns, pero por riba hai algúns que nos tocan a moral, que xa manda carallo.
Bicos
hai amiga! que mal falados nos fixemos! está claro que non e o noso verán, que lle imos facer. cuidate. bicos
xa que estamos de vacacions (alguns mais que outros) esquezamolos, tal como iles fan con nos en canto se sentan na poltrona. e mentras iles se pasean non seus iates ou vehiculos de luxo, ou se lucen nos papeis nas suas residencias de venran nos lugares "paradisiacos" que lles pete, sempre co sorriso falso de cara os pardillos votantes, administrados ou subditos,traballando de seguido no seu constante engano do pobo, eu descansarei, paseareime pola terra que viu nacer, respirarei o aire limpo e fresco, e deixarei que algun raio de sol me quite a palidez do inverno, e non pensarei nises mamons nin por un intre siquera.
Así me gusta ALGUEN, que os raios do sol limpen canto de lixoso hai no fedento mundo da política, da empresa que se aproveita das situacións límite do pobre humano de a pe, e nos quite a ferruxe do longo inverno ó que o malvado tempo nos somete. Conxuremos ó lume da auga ardente todo o que nos produce sinsabores, e gozemos das vacación.
Que así sexa. Un bico
Pobos encantados di!!! E ENCANTADORES!!! Me gustaría ser pantasma para percorrer esas rúas en zig-zag, ser ventá para asomarme e cheirar o vento, si é que ten cheiro, aínda que como son pantasma pouco vou saber non? percorrer ese pobo que eu estaría encantada de coñecer, e que seguro está ao lado ja ja! Todos teñen e temos vacaciós, pois políticos... da trama tamén, están pensando nas vacacións, senón que llo digan a Garzón que está apurando " as entrevistas" antes que cheguen ás vacacións, ata poida que ese xastre mais famoso agora que Roberto Verino, Florentino ou Adolfo Domínguez esté ultimando eses traxes antes da chegada das vacacións... e non vai con segundas... ou si?
Graciñas polo agasallo e polo toque, que me ensinaron que e de ben nacido ser agradecido e senón que yo digan a Pons? bueno os do caso Urtell, os de Marbella, e os da terra que xa chegaron tamén á capital, je je!
Abuliño!!!
Sentín alegriaTRIBUMAXICA de saber que aínda estás aí, espero que de vacacións e chea de alegria.
O pobo é un de tantos pobos fermosos que ten a costa asturiana, non recordo como se chama, pero está cerca de nos.
Terán- tódolos que nombras- mais traxes que nos- seguro- pero tamén teñen menos tranquilidade, e mais vale honra sen traxes, que traxes sen honra. Ou non? bicos, e feliz verán a todos.
Pois estou claro que estou o que pasa é que estou pouco traballadora e moi lectora estes días, e a verdade o pouco que fago estou no libro de arena, pero non te preocupes que estou precalentando e te sigo vaia se te sigo.
No dos traxes, non sei a verdade é que non son de facer moitos traxes, ruxe ruxe, se entende! cada un/ unha que vaia como lle sai dos collóns! o malo é que non é así e tes que ter un fondo de armario, como din os que nos visten ós demais e terían que mirarse ao espello,senón estás perdidiño... nesta vida, bueno e no outro tamén que hoxe a estética prima, je je! non estou vacilando, de verdade! o que pasa é que abarca tanto isto.
A última frase queda ben nun libro de autoaxuda e psicoloxía, vamos o consuelo dos pobres! senón que llo digan a camps pitaranlle ós oídos pero ten unha conta con moitos ceros, ai COMO CHE GUSTA CHUZAR! paz y amor... que eles non vivirán na prisión, como moito irán de excursión.
Biquiños