Días atrás, falabamos dun caso que nos horrorizaba a todos, o caso dunha nena de tres anos que era morta por malos tratos. A primeira noticia falaba de abusos sexuais e multitude de traumatismos que a levaran a un estado de coma profundo. Eu, e supoño que moitos cidadáns deste país, sentimos esa rabia que da a impotencia, algúns, eu entre eles, escribín sobre o caso intentando denuncialo, dalo a coñecer, pra que si era posible, castigar ó culpable, neste caso ó pai, ou compañeiro da nai, e que non volvera a ocorrer unha barbaridade semellante.
No día de hoxe, sae á luz unha noticia ben diferente: a pobre nena morreu a causa dun golpe derivado da caída dun columbio. ¡pobre pai! Canto debeu sufrir a perda da súa nena, da inxustiza que estaban a cometer ca súas persoa, da impotencia do cárcere, e todo, por a precipitación dun médico, e do ensañamento duns medios de comunicación famentos de sangue, ¡pobre do que caia nas súas mans!
E agora qué? Quén lle volverá o crédito despois de percorrer toda a xeografía e parte do estranxeiro? Polo que a min toca, pido humildemente perdón, e prometo pensalo dúas veces antes de facer caso de calquera noticia, de calquera cousa radiada, escrita ou televisiva que se diga neste país. Sempre é desgraza unha morte, mais cando se trata dun cativo, pero tamén é desgraza non poder confiar nos nosos medios de comunicación.

Buitres carroñeiros, sempre en busca de alguen a quen destrozar. Quizais temos a prensa que nos merecemos como sociedade en conxunto, pero naide como individuo se merece algo así.
Disme amigaALGUEN, que andan sempre en busca de ALGUEN,ten cuidado, non deixes que te destrocen porque así como estás, estás ben.
o dos medios de comunicación é penoso, calquera cousa que poida causasr impacto, é interesante pra eles sin importar nada mais. Creo que esta sociedade a pesar de non ser ideal, non so merece, a xente en conxunto non é así.
Un bico grande.