Todos vivimos baixo o mesmo ceo, a todos alumea o mesmo sol, pero non todos aproveitamos da mesma maneira esa luz, non todos temos a mesma perspectiva da vida. Xentes que loitan por un benestar social para todos, xentes que ofrecen os seus días esperando un mundo mellor; outros que aproveitan tódalas circunstancias para aumentar o patrimonio pensando soamente no beneficio.
É nos momentos difíciles cando se notan mais estas diferenzas, cando se ve a boa fe ou se deixa ver a maldade que nunca nos abandona.¡ Pouco cambia a humanidade co tempo! No fondo, seguimos sendo os mesmos que recibiron a Cristo con palmas cando todo ía ben, os que o condenaron cando algo se torceu, fai dous mil anos? foi onte.
Sí, foi onte cando a maioría do pobo español lle deu a confianza a este goberno, cando as cousas ían ben e se aumentaba a caixa da seguridade social, cando se falaba da transición modelo do noso pobo, do despegue económico que estabamos a conseguir. Cambiou a economía mundial, os mesmos que onte eran venerados e levantados ós lugares mais altos, atópanse no peor dos momentos encanto á credibilidade, ata os compañeiros de partido se unen á crítica,¡ igual ca fai dous mil anos! sempre haberá un Pedro que nos negue, un Xudas que nos cambie por moeda baixo este mesmo sol que onte nos alumeaba,e que se torna escuro cando ben os anos de vacas fracas.
Tremenda e verdadeira paradoxa da humanidade, ¡tanto tes, tanto vales! Segues sendo a mesma persoa cando mendigas morcillas, que cando estas en condicións de ofrecelas, pero a sociedade mírate diferente. Se a sorte che sorrí, ata as engurras da pel son fermosas. ¡canta razón nas palabras da nosa Rosalía. Tirar pedras, tirar pedras/ Tirar pedras ó caído/ Tirar, que cando caiades/ anbos de facer o mesmo.
Queixa, estas feito un Platon, tes un punto filosofico moi bo
Espero que teñas un bo fin de semana
un bico
Igual fin de semana che desexo amigaTERESA, Gústame a comparación, pero prefiro ser quen son, porque mais vale ser páxaro vivo ca león morto.
Unha aperta agarimosa dende Galicia.
O votar a un partido non exixe fidelidade absoluta. Temos o dereito e o deber de facelo polo ben de todos. ZP parece que anda un pouco perdido dentro deste mar de crisis económica e o peor de todo e que está perdendo a credibilidade. Espero que abra as orellas e atope un camiño seguro...
Sempre é un pracer LAGUNTSA saber que andas por aquí. Non sei se é certo que o presi ande un pouco despistado, acabo de escoitar ó presidente da patrona despois de de saír da reunión co goberno e os sindicatos, e pareceume que hai suficiente sintonia na forma de enfocar as novas reformas. Igual por parte dos sindicatos. O que me parece é, que hai un interese desmedido por parte dunha oposición que quere aproveitar o momento de vacas gordas que están vivindo, pra facerse co poder que tanto desexan. Isto sería bo, se trouxeran unhas propostas interesantes, algo que coñecéramos todos, non é así,solo se trata de poder, non de axudar a solucionar os problemas.
Estou dacordo en (utilizando un símil futbolero) cambiar de entrenador cando o equipo non funciona, pero (cambiar por cambiar) no hijo no.
Un bico e bo finde.