Os saloucos da noite espertan ás sombras,

Ferven na maxia escura das tenebras.

Quén soubera virarse invisíbel

Mirar sen ser mirado.

          ollar

 As andadas do escuro,negro corvo,

Nocturnos andares do cego paxaro.

Renacer cos raiolos da aurora

Volver a nacer, ¡quen puidera!

          Vivir.

Vira mollada a noite escura

Fala a fraga, soa o vento.

O renxer do vello carballo

Transporta o espírito.

        Medo

Á voz da curuxa.

Zoca gastada

Na longa fraga

Hai camiño.

      Seguir.

Coa anima na man

O corpo machucado.

Camiño, longo camiño

Seguirei mentres poder.

          Temor

Dos ollos que ollan pra min

Do renxer das portas vellas.

Das cousas que non coñezo,

Espidos trasnos do meu maxín.

             Teima

Coa man que  abrangue o medo

Coa inquedanza,da negra sombra.

Co desasosego nu, infundado medo

Das cousas vanas. do meu baldío maxín.