Ben eu quixera trabucarme cando dicía hai moito tempo, que íamos ser nos, os que temos menos defensa, os que tiñamos que pagar os excesos dos bancos e grandes corporacións monetarias. Que podíamos cambiar de muiñeiro pero que era difícil cambiar de ladrón.
Agora, co acontecer dos novos tempos, non só imos pagar os excesos e malas praxis duns e dos outros, senón que nos daríamos cun canto nos dentes se nos ofrecesen non ir a peor.
Pode que este país non estivese ben gobernado por uns, pero cando os uns e máis os outros se poñen de acordo: virxenciña, déixame como estaba, porque se o sabio non aplaude, malo/ se aplaude o necio, peor.
Pero bueno, sempre nos quedará a Porta do Sol.



TERESA santomil gonzalez dijo
Cuanto tiempo sin verte plublicar mi querido Queixa,
la Cocte, como puedes ver, sigue manga por hombro
al igual que el Pais ( no el periodico amigo del regimen actual )
Decir de andar peor, es casi una metafora... pero siempre nos
quedara la Puerta del Sol como una nueva Bastilla francesa,
ya solo les queda implantar la guillotina...
Un abrazo mi amigo
1 Septiembre 2011 | 04:41 PM