Talento. Neurociencia, neuroxénesis, Neurona intelixente. Intelixencia humana que aínda non chegou aos ditadores. Quedaron varados no camiño. Aumentaron a capacidade cerebral para mellor manipular aos semellantes vasalos. Deixaron no camiño a humanidade que a todo humano se lle supón. Todos iguais. Arrogantes e ameazadores esperando o sacrificio alleo mentres como toupas intentan fura-la terra que os protexa das bombas que feren, que matan aos seus. Salvar a pel a calquera prezo.

Sadam Huseín intentouno. Enfrontouse ó mundo declarando a nai de tódalas guerras. Ameazando a calquera que puxese os pes no chan sagrado de Iraq, e buscou o oco máis fondo onde agocharse mentres o pobo morría por defendelo. Nada aprendeu El Gadafi,  seguiu o mesmo camiño da ameaza, o mesmo camiño da toupeira.

Van caendo un a un. O mundo séntese máis tranquilo. Os xefes de goberno acoden aos países que loitan polo liberdade que ten algo que os demais non temos. Petróleo. Os que un día foron amigos pasan a formar parte dos apestados. Ningún xefe de goberno acode a Somalia onde tamén loitan. Son humanos tamén que foxen da guerra das armas que os mesmos xefes de goberno lles venderon ou deron permiso para vender. O mundo xira derredor do petróleo, do vil metal, non da humanidade. As relacións cos demais países dependen do mercado, do interese.

Novos ditadores están a medrar sobre a face da terra. Estudando a maneira de se defender da mesma xente que os ha levar ata o cumio do poder. Nada aprende o mono espido que non viñera impreso nos xenes. Os mesmos fins con diferentes métodos estanse a levar a cabo. O mesmo mono espido que un día viu máis rendible roubar o alleo que producir, traballar, aforrar e non consumir sen necesidade, está a saír á luz na espera do seu momento para facerse co poder, mandando aos demais, se fose necesario, morrer por el e os seus descendentes. E agocharse.

Novos cordeiros están desexosos de seren sacrificados para defender ó novo ditador que os suba máis altos co veciño. É tempo de asoballar. A neurona dorme baixo o efecto do -soma. Os máis esperan o sacrificio dos menos para ó remate da contenda dicir : gañamos: fixemos: se todo saíu ben, perderon e nada fixeron,  se non sae ou sae mal. Espaviados eles.    

Avanzou a ciencia e as novas neuronas- espello- saíron á luz. Un logro para a humanidade, din algúns. Máis posibilidades de vida, din outros. Pero ata que a evolución non faga o seu traballo e desapareza a intrínseca maldade adquirida durante séculos, a creada por deus, seguirán aparecendo os mesmos aproveitados de sempre vestidos con diferentes cores, aproveitados á fin. E senón, ao tempo.           

servido por queixa 2 comentarios compártelo